nachtdieren van 2run4fun vervolg

Mijn wekker was ingesteld op half 3 en wekte me op dat tijdstip met muziek van Raymond van het Groenewoud  “Je veux de l’amour”. Lastig opstaan als je vrouw naast je ligt. Ze moest maar even wachten, rennen gaat nu voor. Snel opstaan, thee zetten en toch een boterham met Pindakaas. Wie is er niet groot mee geworden, ik niet met mijn 1.67 mtr. Tot mijn verbazing was de eerste app al om 6 minuten over 2 binnen gekomen. Iedereen om ons heen heeft ons voor gek verklaart en je kunt ze ook nog geen ongelijk geven. De auto in en even Sylvia ophalen. Kijk, de Pizzeria in de straat, waar overdag niks te doen is en de doos lekkerder is dan de pizza, is nog open. Ach dacht ik; ik moet hem misschien toch eens helpen met zijn bedrijfsplan. Om 5 voor 3 rij ik de spoorstraat in om mijn auto te parkeren, is nu toch gratis. Wat blijkt, alle parkeerplaatsen zijn zelfs op dit uur van de nacht bezet. Zelfs met nummerborden uit Viersen, wat doen die hier nog? Echt, ook ’s nachts geldt; Kump ze in de stad en waat zuus se dan, Prusse.

Iedereen is al aanwezig en we kunnen vertrekken. Even Vivian oppikken,  we komen toch bij haar door de straat en dan zijn we compleet. Via de Molensingel lopen we richting Mooder Maas, om daar over de dijk naar de helden van de corona epidemie te rennen. Hé wat is dat een auto achter ons. Nee maar, zelfs een “woutewagen”. En dan maar zeggen dat de politie niet zichtbaar genoeg is, ook zij horen bij de nachtdieren. Even wat duimpjes omhoog en ze rijden door. Maar wat is dat, ze komen terug en begroeten ons met een blauw zwaailicht. Wat zouden die melden aan de centrale? Ja, hier wagen 956 aan centrale, 8 idioten gespot in renkleding. Zijn er ergens een paar ontsnapt? Toch mooi dat er op je gelet wordt.

De eerste afleiding hebben we gehad, nu maar eens genieten van het uitzicht, zelfs in de nacht is dat mogelijk. Kijk eens op de foto, politie links en de Skyline van Blerick rechts. Nu op richting ziekenhuis om onze helden een groet te brengen. Eén van die helden rent zelfs met ons mee. Voor hem een mooi moment om het Viecuri ziekenhuis, waar hij de laatste tijd zijn heldendaden heeft verricht, van een andere kant te bekijken. Ook in dat ziekenhuis zijn op dat moment nachtdieren bezig om mensen beter te maken.

Lekker rustig zo zonder Brök/Brök wandelaars. Konijnen, katten en ratten schieten links en rechts de berm in om deze toch vreemde nachtdieren te ontwijken. Trouwens kattenliefhebbers, jullie lieve poes is toch echt wel een jager. De volgend etappe is de zuiderbrug. Kijk een wandelaar; goeiemorgen. Hij wordt begroet alsof het de normaalste zaak is dat je op dit tijdstip renners tegenkomt. We zien de wandelaar hoofdschuddend  doorlopen, wat zou zijn motivatie zijn om ’s nachts te gaan wandelen? Kroegen zijn dicht, sexwerkers hebben de kuisheidsgordel nog om en het is geen werkdag. Is dit er nu zo een die niet kan of wil slapen, we zullen het nooit weten. Hij verdwijnt in de nacht en wij richting Blerick. Op de zuiderbrug is het druk, één vrachtauto en één fietser met een dikke jas aan en capuchon over zijn hoofd, dat ziet er verdacht uit. De komende tijd het programma “opsporing verzocht” toch maar eens blijven volgen. De maan heeft ons inmiddels verlaten en is in het westen ondergedoken. Wij komen op het donkerste stukje van de route, tussen de Molenbossen en de Maas. Wat een rust en stilte of toch niet, we kunnen het toch niet laten om het advies van Huub, dat hij blijft herhalen, op te volgen. Als je tegelijk kunt rennen en praten dan ben je goed bezig. Dus er worden volop ervaringen uitgewisseld. Nu Bernie haar hoofdlamp aanzet constateren we, dat we zelfs wat lichtvervuiling creëren.

We komen aan bij het huis van Sylvia, zoals afgesproken stopt ze hier omdat ze na haar knieblessure nog met haar opbouw bezig is. Welterusten Sylvia, wij gaan nog even door. Zoals gewoonlijk is er in Blerick niks te doen. De Pizzeria in mijn straat is zelfs dicht, hij zal de buit wel binnen hebben. Misschien heeft hij toch een goed bedrijfsplan, iets met pizza’s wassen met een witte was programma op 90 graden, geloof ik. We zijn weer terug bij de Maas en links af naar de Maasbrug zien we weer allerlei nachtdieren wegschieten. Verder worden we steeds meer begeleid door vogels die aan hun dag beginnen. Even onder de stadsbrug door, een klimmetje en we staan op de brug. Spontaan wordt er gestopt, “Waat ein plaetje”, de skyline van Venlo ligt er mooi en vredig bij. Het is 4 uur, de zon wil zich voorzichtig al laten zien en zijn warmte afgeven. Dat is eigenlijk niet nodig want we zijn het er allemaal over eens dat 12 graden al warm genoeg is. Wat normaal niet kan, nee zelfs niet met de Venloop, hebben we toch gedaan. Midden over de Brôk rennen en tegen het verkeer in. Wat een mooi gevoel van vrijheid, doet me ook denken aan de autoloze zondagen in de 1973, had toch wel wat.

Zo nu nog een stukje Venlo en dan hebben we weer iets om af te strepen van onze bucketlist. Via de rotonde naar de “kop van Weerd”. Helaas Fantastico is dicht maar zo te zien hebben ze goed gedraaid. Wat een rotzooi ligt hier verspreid, ook bij de “Zoepkoel” ligt een hoop troep. Waar zou die plastic soep in de oceaan toch vanaf komen? Rechtsaf de Maassstraat in, alle pijlen op de weg kunnen we negeren we komen toch niemand tegen of ja toch. Weer een goeiemorgen naar een verbaasde eenling. Hij lijkt dakloos, we lopen dus eigenlijk door zijn slaapkamer. Vragen die dan bij je opkomen; heeft hij hier voor gekozen of is het hem overkomen. We lopen door en zijn vooral met onze eigen vragen bezig: Kom ik zo meteen wel weer in slaap en krijg ik vanmiddag een plekje op de, weer geopende, terrassen? Natuurlijk een minor problemen in vergelijk met het nachtdier dat we net ontmoet hebben en die gedwongen wordt om alles wat op straat ligt te gebruiken om te overleven. Nederland anno 2020.

Via de grote en de kleine Beekstraat komen we langs “het Jocusmuseum” of is het “de Jocusmuseum”? Weer een gedachte: voor en tijdens vastelaovend was alles nog goed daarna viel Venlo stil, kunnen we volgend jaar wel weer vieren en wat zal dan het motto worden? Ik heb wel een idee; “anderhalf maeter beer veur mier plezeer”. Nu nog een stadsprins vinden binnen de hofleverancier van prinsen 2run4fun. Eentje die dit motto kan uitdragen, ik weet er wel een. Maar ook dit jaar houden we het weer geheim.

We rennen het keizerstraatje in om onze weg te vervolgen over de parade. Voor mij is het al weer  35 jaar geleden dat ik op dit tijdstip van de nacht over de Parade liep. Mijn toestand was toen beduidend anders dan deze nacht en rennen zat er toen echt niet meer in. Gelukkig is er vannacht geen shoarmatent open, weer een verleiding minder. Via de Gasthuisstraat, waar Twan zijn jeugd heeft door gebracht, (kennen jullie dat fournituren winkeltje nog?) richting Lomstraat. Links zien we het nieuwe dubbeldeks terras van café Central liggen, wat zal die Leffe dubbel daar morgen lekker smaken. Verder geen kip te zien, wel worden we inmiddels getrakteerd op een fluitconcert door merels, mussen, sijsjes en valse kraaien. Om het Rosarium heen, waar nog het idee geopperd werd om belletje te trekken bij Julianastraat 12. Toch maar niet we gaan maar richting de haan bij het Limburgs Museum.

4:20 uur. Yes volbracht het was een mooie ervaring, maar ben ik nu meer ontspannen dan voorheen? Nee, de activeringshormonen zitten nog vol in mijn donder, geweldig toch om dit te doen. Volgens mij moet ik dit vaker doen om het effect van deze rustgevende activiteit te ervaren. Mijn voorkeur zou dan gaan naar een route waar nog minder licht is. Moet je je voorstellen dat juist ik aan Twan had gevraagd om een route te zoeken met veel licht. Dus er komt een nieuwe uitdaging op mijn bucketlist.

Nu snel naar mijn bedje en net als 35 jaar geleden zo stil mogelijk naar binnen sluipen, in de gang uitkleden, geen lichten aan, de trap op zonder te vallen en zonder iets van de muur te slaan. 4:40 uur kruip ik onder de wol om toch niet echt in slaap te komen, er moet nog te veel verwerkt worden. Om 7:58 uur komt de eerste App van D.T. (den trainer) al weer binnen, 20 minuten later toch maar reageren en beloofd dit stukje te schrijven. Nog niet helemaal helder in de kop dus, zo’n nacht overslaan heeft toch wel invloed op je beslissingen.

Ik ben begonnen met iets te schrijven over het programma “Nachtdieren” en heb met 7 andere nachtrendieren ervaren wat het is om ’s nachts buiten actief te zijn. Het geeft zeker een andere dimensie omdat je toch iets unieks aan het doen bent. Je komt nachtdieren tegen, die ieder met een eigen reden actief zijn in de nacht, daar kun je eindeloos over fantaseren. Wat mij betreft was dit niet de laatste nachtrun, daar heb ik wel een halve nachtrust voor over.

Dus Twan wanneer gaan we weer?

Huub, is het een idee om de geplande run voor de helden, die in het vat zit, in de avond te doen. Dan hoef je niet zo veel straten af te zetten en ziet het personeel van Vie-Curie over de route Brök/Brök alle lichtjes bewegen.  Denk er eens over na, ‘s nachts rennen maakt creatief.

Nachtraaf Bert Janssen

Comments are closed.